خاطره یک اپراتور پدافند هوایی هنگام شلیک به هواپیمای مسافربری
همه این اتفاقات، در کمتر از یکی دو دقیقه افتاده بود. بعد از اینکه موشک را به سمت این هواپیما شلیک کردم، هفت هشت فاکتور از ذهنم گذشت. عامل آن هم صدایی بود که با صدای هواپیمای قبلی فرق داشت...
کد خبر: ۱۲۹۹۶
تاریخ انتشار: ۲۹ دی ۱۳۹۸ - ۰۱:۵۶ - 19 January 2020
خاطره‌ای شنیده نشده از زبان «محمد مصطفوی فر» سروان پدافند نیروی هوایی، هنگام شلیک موشک به سمت هواپیمای مسافربری C-۱۳۰ در روز‌های ابتدایی جنگ، را در تابناک جوان بخوانید:

* اصل مطلب و آن اتفاق بزرگ، بعد از این است. در این هول و هراس بودیم که آن هواپیما‌ها از دستمان فرار کردند و خودشان را پشت رشته کوه انداختند و از دید همه رادار‌ها محو شدند. بعد که پشت رشته کوه حسن آباد رفتند، من این‌ها را گم کردم و دیگر روی صفحه رادارم چیزی نمی‌دیدم. به غیر از یک هواپیما که در هفده کیلومتری، به سمت ورامین در حال فرار بود.

درست در این اثنا، رادار مادر کرج به هر دلیلی که من نمیدانم چه بود، گفت هر چه دیدیم بزنیم! من هم با دیدن هواپیمای جدید سر رادارم را چرخاندم و به طرف هواپیما گرفتم. همه نفرات آماده درگیری بودند. به سرعت ضامن آزاد شد و موشک را شلیک کردم و گرد و خاک به آسمان رفت. پس از شلیک موشک، تازه صدای موتور هواپیما را از داخل گوشی‌ها شنیدم و این طور تشخیص دادم که صدای موتور این هواپیما، با صدای موتور‌های قبلی فرق می‌کند؟ صدای این هواپیما، به من گفت که هواپیما نباید جت باشد. چون صدای موتور‌های جت را یک جور میشنیدم و موتور‌های ملخی را هم یک جور دیگر.

همه این اتفاقات، در کمتر از یکی دو دقیقه افتاده بود. بعد از اینکه موشک را به سمت این هواپیما شلیک کردم، هفت هشت فاکتور از ذهنم گذشت. عامل آن هم صدایی بود که با صدای هواپیمای قبلی فرق داشت. متوجه شدم صدای این هواپیما، ملخی است و قطعا موتور آن جت نیست. با فهمیدن این مطلب، فاکتور‌های دیگر را مرور کردم و دیدم هواپیما به سمت ورامین میرود، در حالی که اگر عراقی بود و میخواست فرار کند، باید به سمت عراق میرفت.

سمت حرکت هواپیما برای من غیر عادی بود. دیگر اینکه این هواپیما در آخرین لحظه چهارصدو پنجاه کیلومتر بر ساعت بود، در حالی که هواپیما‌های دشمن، نزدیک به هزار کیلومتر ساعت سرعت داشتند. سوم اینکه، درشتی هدف در صفحه رادار زیاد بود. این‌ها عواملی بود که ثابت می‌کرد این هواپیما نمی‌تواند یک هواپیمای جنگی دشمن باشد.

فقط در یک لحظه، فکری به ذهنم رسید و آن هم این بود که شاید توپولف باشد. چون ما تا آن زمان توپولف ندیده و صدایش را از رادار نشنیده بودیم. شنیده بودم توپولف ملخی هم وجود دارد. همین طور با افکارم کلنجار میرفتم و به صفحه رادار نگاه می‌کردم. واقعا در مانده و متأثر شده بودم و نمیدانستم که باید چه کنم. فرصتی هم نبود.

در آن لحظه، موشک شلیک و از زمین کنده شده بود. بچه‌ها هم تکبیر میگفتند، چون یک هواپیمای دشمن تا چند ثانیه دیگر هدف قرار می‌گرفت. من به لحظه‌ای فکر میکردم که هواپیما منهدم می‌شود. همه این‌ها به سرعت از ذهنم گذشت.   بچه‌ها به اتاق بی. سی. سی هجوم آوردند. من هم در این اتاق کار می‌کردم.

این مسئله مکرر از ذهنم میگذشت که آیا این هدف هواپیمای خودی است یا توپولف؟ با خودم میگفتم شاید صدای توپولف این طور است. اما فرصتی نبود که در مورد این مسائل بحث کنم. ناگهان جرقه‌ای در ذهنم زد: «این هواپیما، سی - ۱۳۰ خودمان است!» در آن شلوغی و سروصدا، کسی حرف مرا نمیشنید و زمان فکر کردن هم نبود.

فقط داد زدم: «سی - ۱۳۰ است. میخواهم موشک (۱) را دیستروی (۲) کنم.» یعنی موشک را در هوا منفجر کنم! این فریاد من، ناگهان اتاق بی. سی. سی و بچه‌ها را ساکت و متعجب کرد.

با فشار دکمه دیستروی کودینگ قطع می‌شود. کودینگ که قطع شد، موشک خودکشی می‌کند. با تغییر فرکانس کودینگ، به موشک دستور داده میشود که روش حمله اش به هواپیما را تغییر بدهد. (۳)

چند بار داد زدم: «سی - ۱۳۰ است، یک کاری بکنید!»

زمان کم بود و هیچ کس جرئت کاری نداشت. دستم روی دکمه شکستن لاک و خودکشی موشک بود و میخواستم عمل کنم، اما هنوز یقین نداشتم که هواپیمای هدف، سی - ۱۳۰ است.

من داد میزدم و موشک با سرعت فراوان پیش می‌رفت. با خودم تخمین زدم که هنوز نرسیده و فرصت دارم. در حالت وحشتناکی گیرکرده بودم.

بالاخره تصمیم قطعی گرفتم که موشک را دیستروی کنم، ولی هیچ کس نمی‌توانست به من دستور بدهد. بهتر است بگویم که کسی جرئت نمی‌کرد!

یک افسر در اتاق عملیات بود که به گمانم ستوان رحمت بود، با حجاریان. من داشتم فریاد میزدم که می‌خواهم فرمان خودکشی به موشک بدهم که ناگهان اتفاق جالبی افتاد. در چنین شرایطی، قاسم مقدم (۴) داخل اتاق عملیات شد و گفت: «من چند لحظه قبل، یک هواپیمای سی - ۱۳۰ را دیدم که از اینجا رد شد.» من که دستم روی دکمه بود، به محض اینکه حرف‌های مقدم را شنیدم، با اطمینان دکمه را فشار دادم. در واقع، حرف قاسم مقدم، مثل اجازه رسمی بود.

موشک در نزدیک هواپیما منفجر شد. تمام پرسنل، حرکت موشک را از مبدا تا زمان خودکشی دنبال می‌کردند. پرسنلی که برای تماشا به بیرون از اتاق ریخته بودند، موشک را دیدند که در هوا منفجر شد.

هنگام انفجار موشک، قارچی از دود دیده می‌شود؛ مثل خلبانی که با چتر از هواپیما بیرون پریده باشد. پرسنل سایت ۴ خصوصا بچه‌های عملیات و نگهداری که تلاش کرده بودند تا موشک پرواز کند، به سرپرستی اصغر صفاهانی دویده بودند به طرف ورامین که هواپیما زده شد! آن‌ها کم کم متوجه شدند که آن قارچ، خلبان نیست و برگشتند.

وقتی آمدند، به من گفتند: «محمد علیکی، (۵) زدی با نه؟» گفتم: «دیستروی کردم.» پرسیدند: «با کدام دستور این کار را کردی؟» گفتم: «به تشخیص خودم.» بین افسران رادار مادر و افسر بی. سی. سی هم این مکالمات رد و بدل میشد و آن‌ها هم داد و بیداد می‌کردند که به چه حقی و کدام دستور، موشک را در هوا منفجر کرده ام؟!

یکی از پرسنل خودمان هم به من گفت: چرا این کار را کردی.» کسی به حرف من گوش نمی‌کرد. در آن شرایط بحرانی، بعضی‌ها خیال می‌کردند که راستی راستی مچ یکی از خائنان را گرفته اند.

بدون اینکه به من بگویند، به دژبانی سایت ۴ دستور داده بودند این آدم حق ندارد بیرون برود. یعنی من غیر رسمی بازداشت شده بودم، اما خبر نداشتم. در این گیر و دار، آن هواپیما هم از بردی که موشک دیگری به سمتش شلیک شود، خارج شد و سیستم اجازه شلیک مجدد نمی‌داد.

به من گفتند. یکی دیگر شلیک کنم، اما این کار را نکردم. تمام این مسائل، در چهل پنجاه ثانیه اتفاق افتاد. اعصابم به هم ریخته بود و کنترلم را از دست داده بودم، اما از کارم مطمئن بودم.
همکارانم در اتاق، با رادار مادر درگیر شده بودند. آن‌ها (رادار مادر) هم گفتند حق نداشته ام موشک را منفجر کنم. کار به درگیری لفظی کشیده شد.

درمانده و با اعصاب آشفته، به اتاق خودم آمدم تا چند لحظه استراحت کنم، بچه‌هایی که بیرون بودند و از هیچ چیز خبر نداشتند، موضوع را جویا شدند و من هم ماجرا را گفتم.

رفت و آمد‌های مشکوکی به اتاق ما می‌شد و من نگران بودم. چون آن زمان، منافقان خرابکاری می‌کردند. فضای چندان مناسبی هم در کشور نبود. به همین دلیل، از لحاظ روحی به هم ریخته بودم لحظه‌ها برایم عذاب آور و فشار آنقدر زیاد شده بود که کم کم به کار خودم شک کردم.

اما ساعت هشت شب همه چیز مشخص شد. آن هواپیما که از موشک ما نجات پیدا کرد، رفت و در فرودگاه اصفهان به زمین نشست و خلبان آن همه چیز را توضیح داد. آن وقت همه متوجه شدند کارم درست بوده و آن‌ها اشتباه می‌کرده اند.

از آن به بعد، موضوع به عکس شد. به من گفتند کار من درست بوده و آن‌ها دیر متوجه شده اند. از من به صورت حضوری و تلفنی قدردانی کردند و من راحت شدم. ساعت هشت شب، وقتی به دژبانی گفتند کاری به من نداشته باشند، تازه متوجه شدم که ممنوع الخروج بوده ام.

صبح روز بعد، حجت الاسلام معادیخواه که آن زمان نماینده مجلس بود، با یک سرهنگ (۶) که فرمانده پدافند هوایی بود، از پایگاه یکم آمدند و موضوع کاملا روشن شد. آن سرهنگ که فرمانده پدافند سی - ۱۳۰ بود، در جه ام را پرسید. گفتم: «گروهبان یک.» گفت: «از همین الآن درجه استواری ات را بزن!» گفتم: «اگر دیشب نمی‌توانستم این موضوع را ثابت کنم و مرا اعدام می‌کردید، چه؟!

روز بعد، درجه دادند و تشکر کردند و بعد‌ها فهمیدم که تعدادی از مسئولان و بیست نفر از نمایندگان مجلس در هواپیما بودند. گویا هواپیما از جنوب می‌آمده و به علت درگیری هوایی درآسمان تهران، به این هواپیما اجازه فرود ندادند و دستور داده بودند از منطقه دور شود. در چنین شرایطی بود که من هم طبق دستور به موشک به سمت این هواپیما شلیک کرده بودم!

به خاطر حفظ آن هواپیمای سی - ۱۳۰ یک درجه تشویقی گرفتم. البته به دنبال این مسائل نبودم تا ببینم این تشویقی در پرونده ام عمل شد یا خیر. اما بعد از پنج سال، یک ماشین اُپل فروختم به یک پیرمرد که این هم از آن ماجرا‌های شنیدنی است. قرار شد یک روز برویم محضر تا ماشین را به نام او ثبت کنم.

در پمپ بنزین بودیم که یک دفعه یکی از دوستان قدیمی آمد سراغم و گفت: «من در سایت خاوران بودم که آن سی - ۱۳۰ را نجات دادی.» گفتم: «خوب!» گفت: «آن درجه تشویقی را که در آن نامه مال تو بود، پاک کرده و اسم مرا نوشته بودند!» گفتم: «حالا چه کار کنم؟!» گفت: «آمدم حلالیت بطلبم!» گفتم: «ایرادی ندارد، حلالت باشد.» توضیح داد که ماجرا از این قرار بود که می‌خواستند تطبیق درجات کنند. ارتش درجه‌ها را تطبیق کرد؛ از همافری به افسر و غیره. او گفت: به من گفتند که یک درجه تشویقی دارم، به خاطر اینکه یک سی - ۱۳۰ را نجات داده ام، اما من که عملیاتی نبودم! آن وقت متوجه شدند که این تشویقی مال من نبوده. بعد تشویقی را از من گرفتند! من هم گفتم این درجه متعلق به مصطفوی است، اما دیگر کسی گوش نکرد تا آن درجه را به تو بدهند.
 

_______________
 
پی نوشت: 

۱. وقتی موشک را شلیک می‌کنیم، برای هدایتش، یک رادار مخصوص نقش دارد. فرکانس (فرکانس رادار مجموعه‌ای از فرکانس‌ها و کدهاست.) مثل شیلنگی که آب را روی دیوار میپاشد، با چراغ قوه که نورش را به فضا می‌فرستد، عمل می‌کند. شما اگر چراغ قوه را روشن کنید نور آن را نمی‌بینید، تا آن زمانی که نور به کبوتر با ذرات معلق در هوا بخورد، آن وقت کاملا روشن می‌شود و نور، خودش را با کبوتر نشان میدهد. رادار هم همین طور است و نورش با چشم ما قابل دیدن نیست. مثل چراغ قوه است. موشک هم که شلیک می‌شود کبوتر را میبیند، و در اصل نوری وجود دارد که از کبوتر برمی گردد و موشک دنبال آن نور می‌رود در ضمن، در نوک موشک و انتهای آن، آنتنی وجود دارد که به وسیله آن با راداردر تماس است.

۲. Destroy

۳. یک روش این است که موشک در فضا به صورت عقاب شیرجه میزند و به سر هواپیما می‌کوبد که این حالت طبیعی موشک در زمان حمله است. برای هواپیما‌های در ارتفاع بالا از این روش استفاده میشود. برای هدف کوتاه هم اگر دست به کار خاصی نزنیم، موشک خودبه خود همین روش را استفاده میکند. بعضی مواقع هواپیما‌هایی هستند که فاصله آن‌ها با ما کم و ارتفاعشان هم پایین است. در چنین شرایطی، حدودا هفت فاکتور باید داشته باشد. ما به موشک می‌گوییم، نمیخواهد به صورت عقابی بزنی؛ مستقیم در یک خط به طرف هواپیما برو. این روش را اگر برای هواپیمای ارتفاع بالا بدهیم، موشک سوختش را صرف مسیر می‌کند و در نتیجه، به آخر نمی‌رسد. بدان معنی که برای زمان و هدف‌های کوتاه، از روش دستوری استفاده می‌کنیم. آن روز هم من برای موشکی که به سمت آن هواپیما فرستادم. دستور قطع را دادم که وقتی فرکانس موشک بیشتر از سه ثانیه قطع شود، خودکشی می‌کند. وقتی ما موشک را شلیک کردیم، اگر بخواهیم موشک را غیر عملیانی کنیم تا به هدف نخورد، باید دکمه‌ای خاص را به مدت پنج ثانیه فشار دهیم و نگه داریم تا موشک خودکشی کند. این کار را در هر زمان پس از شلیک موشک، می‌توان انجام داد.

۴. مقدم که عامل اصلی نجات سی.۱۳۰ بود، بعد‌ها در یک تصادف به رحمت خدا رفت. اگر او از پشت سر نمیگفت که سی. ۱۳۰ را دیده است. شاید من هم در این کشمکش درونی به نتیجه قطعی نمیرسیدم و با سرنگونی هواپیما همه سرنشینان آن شهید می‌شدند. لازم است حق او هم گفته شود. درجه اش گروهبان یک بود که به دزفول یا ماهشهر منتقل شد، در یکی از اعیاد که از منطقه با ماشین به خانه اش می‌رفت، تصادف کرد و به رحمت ایزدی پیوست. اعضای خانواده اش هم زخمی شدند. این حادثه بعد از جنگ رخ داد.

۵. آن روزها، نام فامیلی ام مصطفری فر نبود.

۶. فکر کنم سرهنگ افشار بود

____________

منبع: کتاب شلیک به آسمان: خاطرات محمد مصطفوی فر سروان پدافند نیروی هوایی
تالیف: ابراهیم زاهدی مطلق
ناشر کتاب: سوره مهر
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۹
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۳۹
محمد شریفی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۱۹ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
هم این خاطره و هم این اتفاق اخیر نشان می دهد ما در شناسایی فضای کشور ، دچار ضعف هستیم و یا حداقل باید نمره عینک را عوض کنیم تا دید بهتری داشته باشیم....امیدوارم زیربطان از این اتفاق درس عبرت برای انجام تغییرات گرفته باشند و به شعارهای منفی یا مثبت نگاه نکرده و واقعیت را دیده و بهبود بخشند (فاصله آن خاطره و این اتفاق 30 سال است و 30 سال زمان کمی نیست...اگر ما پیشرفت کرده ایم در عوض دنیا هم پیشرفته تر شده باشد که عقب نمانیم)
پاسخ ها
حسین
| Iran, Islamic Republic of |
۲۰:۰۵ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
نمره ی عینک رو نمی دونم ولی ذیربط درسته نه زیربط
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۰۸:۱۴ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
سلام 3 دلیل محکم بر جنگنده نبودن هواپیما داشته .سرعت .اندازه .جهت نمی دونم شک در چی بوده
جواد
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۵۸ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
کشور از بحران مدیریت رنج میبرد
و حال اگر این بحران مدیریتی در میدان نبرد هم باشد که دیگر وامصیبتا
باید برای این موضوع فکری کرد.
ناشناس
|
Switzerland
|
۱۰:۲۶ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
اون که هواپیمای اکراین را زد کی بوه؟
پاسخ ها
حسین
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۰۱ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
چه فرقی میکنه
یه سرباز بوده و دستور داشته
اون خلبانی که شهید منتظرالقائم رو بمباران کرد اون هم یک سرباز بود و قصدش خدمت بود
اون پدافندی که جنگنده سرلشکر بابایی رو زد اونا هم سرباز بودن و قصدشون خدمت بود
باید سیستمهای مدیریتی و تفکر مدیریتی بروزرسانی بشه وگرنه اون سرباز بدبخت که تقصیری نداره قصدش خدمته
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۲۹ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
هواپیمای c-130 به راحتی سقوط نمی کند و جالب اینست که ما تعداد زیادی از سقوط این هواپیماها داریم!نمونه اش سقوط c-130 که جمعی از فرماندهان نظامی(مانند :فکور و فلاحی و ...) در آن بودند!و دلایل هیچ کدام به روشنی بیان نشد!
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۰۳:۰۱ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
ممکنه کار خود کشور سازنده باشه!
حامد
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۰۲ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
پس از همینجا بفهم که C-130 به راحتی سقوط میکنه
الکی هم حرف غیر کارشناسی نزنید لطفا
ali
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۴۰ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
باید میزدی
الان رد صلاحیت شدنشون تقصیر توست
ناشناس
|
New Zealand
|
۱۰:۴۰ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
تشخیص اشباه ... دستور اشتباه ...شلیک اشتباه و آخر سر هم پاک کردن اشتباه درجه تنها کسی که اشتباه رو جبران کرد!
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۴۷ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
بسیار بسیار زیبا بود تشکر وسپاس
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۳۹ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
خیلی جالب ود! کاش همه اپراتورها جرات و دقت در تصمیم گیری با جهت کم کردن ریسک داشته باشند!
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۵۱ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
چه افتخاری !!!!!!!!!!!
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۵۸ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
واای جزییات یک کار حرفه ای چقدر میتونه نفس گیر باشه....و مقایسه کنید شرایط را با کار اخیر.. که حتی به یکی هم اکتفا نکردند و دو تا شلیک کردن...
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۴۰ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
سه تا
محمد علی رهبری
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۱۰ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
این حادثه درتاریخ 14مهرسال 59 رخ داده است ظاهرا مقام معظم رهبری وحسن روحانی نمایندگان دوره اول مجلس هم درهواپیما بودند که اگر موشک شلیک شده به ان هواپیما اصابت میکرد سرنوشت کشور چیز دیگری رقم میخورد وخدانخواست
پاسخ ها
فرزاد
| Iran, Islamic Republic of |
۱۵:۱۷ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۱
اي بابا !!! كاش .....
خان محمدعلی آقا
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۳۵ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
خیلی جالب بود خیلی مخصوصا توضیحات آخرش
ممد
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۴۳ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
فقط توجیه
پاسخ ها
ممد حسن
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۰۴ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
داداش این خاطره بود
توجیه نبود
دوباره بخوون شما
علی
|
United Kingdom
|
۲۰:۱۱ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۹
آفرین به این سروان فداکار و هوشیار . چند نکته راجب به سقوط هواپیمای مسافربری هست که باید بهش توجه بشه . سیستم tor m1 مجهز به رادارهای پیشرفته و دوربین اپتیکی هست که امکان خطا رو کم میکنه . موشک کروز حدود 5 متر طولشه و هواپیمای مسافربری 40 تا 50 متر . بنابر این از هر سمت چه از بغل یا جلو سطح مقطع راداری اینها با هم قابل مقایسه نیست همچنین هدف ، همزمان از طریق دوربین سیستم قابل روئیت هست . نکته مهمتر اینه که شلیک دوم به فاصله حدود 30 ثانیه انجام میشه که باز هم توی این فاصله فرصت برای بررسی دوباره هدف بوده و این شلیک دوباره به سمت هواپیما دیگه خطای انسانی نبوده .
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۰۳:۰۹ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
اتفاقا من هم همین نظر را دارم.

فقط میدونستم بعضی از سیستم ها مجهز به دوربین اپتیکی هستند و نمیدونستم این سامانه هم دوربین اپتیکی داشته....

باید سنجید که با پذیرش این اشتباه چه نقصی در سیستم را میخواهند پوشش دهند؟ البته از دید کنجکاوی و ذهن جستجوگر میگویم. خدا حفظشان کند.

ضمن اینکه ارتفاع پروازی هواپیما در لحظه شلیک بسیار بالاتر از ارتفاع پروازی متداول موشکهای کروز بوده...
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۳۴ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
هرچی اطلاعات بیشتری رو میشه فقط به یک نتیجه می رسیم: عمدی بوده
جمال
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۰۷ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
البته این نکته رو هم جا نندازید که اصالت این سیستم روسی هستش و خود روسها هم تا به الان چند تا هدف اشتباهی شکار کردن
سیستمها هر ساله در حال بروز رسانیه و روز به روز داره بهتر میشه
به امید روزی که اونقدر پیشرفت کنه که بازه ای از اهداف رو بتونه از هم تفکیک کنه و بهشون اولویت بده.
منتقد
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۲۳ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
اگر کسی که هواپیمای بوئینگ را زده خبره بوده
اگر ( ای کی یو ) بالایی داشته
اگر از دانشگاه ( واقعی ) نه (....) فارغ التحصیل شده
اگر این پست حساس را از روی لیاقت نه پارتی بازی و.... احراز کرده
اگر ....
حتی اگر اشتباه کرده باز هم مقصر نیست.
اما اگر فلان مسئول شخصی (‌معتقد ) اما ( کم سواد ) را در این پست گذاشته
هم او مقصر است هم کسی که شلیک کرده و هم نظام اداری که این وضع را به وجود آورده.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۵۸ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
این روایت مقداری عجیب به نظر میآید. می گویند اقلاً 50 ثانیه از شلیک موشک گذشته بود که کلید Destroy را زدند. اگر فرض کنیم سرعت موشک حدود 2 ماخ (حدود 700 متر در ثانیه) بوده، در طول 50 ثانیه موشک مسافتی برابر 35 کیلومتر را طی کرده بوده! در حالی که هواپیما آنقدر به اپراتور نزدیک بوده که ایشان صدای ملخ های موتور آن را می شنیدند. اینها با هم همخوانی ندارند.
پاسخ ها
هادی
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۴۷ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۱
صدای موتور از گیرنده خود رادار شنیده می شود اخوی
گلناز
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۰۰ - ۱۳۹۸/۱۰/۳۰
هيچ خاطره اي از ياد ما نميبره كه 18 دي امسال با يك خطا جان انسانهاي ارزشمند ايران گرفته شد.
پاسخ ها
ناشناس
| United States |
۱۰:۵۱ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۲
خدا اون رفتگانو رحمت كنه ولي افراد دوتابعيتي هرچي كه باشند براي وطن مادري ارزشمند به حساب نميان
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۶:۱۱ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۱
اون خنگ‌های ک میگن دوتا موشک بوده بروند فیلم هارو برسی کنن یا اون فیلم های اول درسته یا اون فیلم دوموشک دریه فیلم موشک ۴ثانیه بعد برخورد میکنه در یع فیلم ۳۰ ثانیه بعد مگه از یه سامانه شلیک نشده و دوربین مدار بسته نگرفته چرا دوتا فیلم فرق میکنه
پاسخ ها
علی
| Bulgaria |
۱۳:۴۸ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۱
سازمان هواپیمایی کشوری دومین گزارش مقدماتی درباره جزئیات سانحه هواپیمای بوئینگ ٧٣٧ اوکراینی را منتشر کرد.

پس از ورود کمیسیون بررسی سانحه سازمان هواپیمایی، گزارش اولیه وقوع سانحه هفته گذشته منتشر شد و گزارش دوم نیز امشب از سوی سازمان هواپیمایی کشوری انتشار یافت.

در این گزارش شلیک دو موشک پدافند به سوی هواپیمای اوکراینی تائید شده است. در گزارش آمده است: "دو موشک مجاورتی از نوع TOR-M1‌از سمت شمال به سمت هواپيما شليک شده است. نحوه تاثير اين موشک ها بر وقوع سانحه و همچنين تحليل اين اقدام تحت بررسی می باشد.
هم وطن
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۷:۳۸ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۱
دوست عزیز در بیان ماجرا فقط ذکر شده تمام این اتفاقات و صحبتها در حدود کمتر از یکی دو دقیقه صورت گرفت از بررسی رادار و دستور رادار مادر اجرای فرمان و ...تا انتها،که اونهم،حدودی بنده خدا گفته. شما ۵۰ ثانیه ای که ذکر فرمودی رو من در جایی متوجه نشدم پس محاسباتتون نمیتونه درست باشه و این ماجرا رو زیر سئوال ببره ولی در انتها دلم سوخت که چه راحت درجه این شخص براحتی مثل خیلی چیزای دیگه پایمال شد.
علی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۰:۵۹ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۱
تاحالا چن نفر بازداشت شده؟ چندنفر اخراج ونبیه شدن برای این جنایت... اصلا خبری هس یا فقط امریکا مقصر همه چیزه طبق معمول؟
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۴۰ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۲
تقصیر آمریکا که سر جای خودش هست.
شما نگران نباش. جنایت! انگار از روی عمد زده!
سرزنش نکن اگر خودت در چنین موقعیتی قرار گرفته بودی باز هم می گفتی جنایت!
ناشناس
| United States |
۱۰:۵۳ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۲
جنايت به كاري ميگن كه عمدي صورت گرفته باشه،كم جوگيربشين
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۳۰ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۳
نکته مهم این مطلب درجه پایین تخصص و تجربه افسرانی بوده چه پشت دستگاهها هستند . گروهبان و سرباز و.....در حالی چه در پشت این دستگاهها باید افرادی باشند چه از تجربه و تحصیلات فراوان برخوردار دانشی از علم هوانوردی داشته باشند .
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۲۶ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۵
دستور بوده اون هواپیما زده بشه به همین خاطر هم درجه بهش ندادن چون لغو دستور کرده و ظاهرا نمیتونستن چیزی بهش بگن!
ناشناس
|
United Kingdom
|
۱۳:۱۸ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۶
از لحاظ فیزیکی هواپیمای مسافری اکراینی 10 برابر موشک کروز بوده ولی مطمئن باشید از لحاظ سطح مقطع راداری بینشون 100 ها برابر اختلاف هست چون کروز را با سطح مقطع راداری کم میسازند تا شناسایی نشه
نظر شما...

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگلیش) معذور است.

نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
آرشیو...
‫‪
پرطرفدارترین عناوین
آرشیو...